Bankacılık zordur.Hele de özel bir bankada çalışıyorsan devlet bankasına göre bir nebze daha zordur.Sabahları 5 dakika geç kalma lüksün yoktur.Özel bir sebep olmadığı takdirde,bir önceki günden izin alman neden 15 dakika gecikme izni istediğini tüm ayrıntıları ile birlikte anlatman gerekir.İşe başlama saati 09:00 olan özel bankalarda 08:45 de işe gelmen bazen geç kalmış sayılabilir.Çok net hatırlıyorum ilk işe başladığımda gece saat 23:00 de çıkıp ta eve gittiğimi.Öyle arada bir falanda değil istisnai durumlar tabi ki her zaman var örneğin bankanın operasyon bölümünde görev alıyorsan kasa tutmayabilir bu yüzden mesai saatinden geç çıkabilirsin bu gayet doğaldır.Fakat her akşam geç çıkmaya devam ettikçe işin rengi değişiyor maalesef. Bir anda nasıl bir yere düştüm ben diyesiniz geliyor.
Etrafındaki insalara bankacıyım dediğinde çok üst mertebede bir iş yapıyormuşşun gibi gözükürsün kimi zaman oysa büyüklerimizin bir lafı vardır içi seni dışı beni yakar diye gerçekten tamda öyledir. Her bölümün kendine göre ayrı ayrı zorlukları var bu meslekte. Örneğin seçtiğin bölüm pazarlama bölümü ise satış yapman şart. Öyle bir hedefler var ki sanki hedefleri tutturamaman için herkes elinden geleni yapıyormuş ki nasıl bir hedef tutarları koyuyorlar.Az yapılan satışların olduğu gün… Yapacaksın!Yapmak zorundasın! sözleri ile karşıya karşıya kalman an meselesidir.
İlk işe başladığımda çok heyecanlıydım.Ne kadar zor bir mesleği tercih ettiğimin farkında olmadan başlamıştım bu mesleğe.Önceleri tamam demiştim artık başka iş aramam ben işimi buldum.Ama tam 2 yıl sonra kendimi kpss sınav kapısının önünde buldum.Peki madem işimi bulmuştum da neden kpss sınavına ihtiyaç duymuştum tekrar. Çünkü 2 yılda yılmıştım zorluklarından.
Bence bankacı olanlara sorulması gereken iki soru var kariyer yapmak için bu mesleği seçmişler ise eğer diyecek bir şeyim yok er yada geç çalıştıkça bir yerlere geliyorsun ama eğer işsizlik nedeni ile nasılsa bir yerlere girdim son şansım bu amaçlı düşünenler için bankacılık çekilmez bir işkenceye dönüşebiliyor.Burada en önemli olan şey yaptığın mesleği sevmek.Eğer bankacılığı severek yapıyorsanız zorluklarına çabuk alışırsınız.Ancak işte o zaman Bankacı olduğunuza pişman olmazsınız.
